Een ramp aan de andere kant

Er tekent zich in ons land een ramp af. U heeft er hoogstwaarschijnlijk nog weinig van meegekregen, want het speelt zich af aan de andere kant van de taalgrens.

De MR wil de leerplicht verlagen tot 16 jaar om de schoolmoeheid te bekampen. Een zinloos plan, alleen al omdat de arbeidsmarkt niet meteen op amper opgeleide jongeren zit te wachten. Toch is dit ballonnetje niet de meest problematische ontwikkeling in Franstalig België.

De Franse gemeenschapsregering bereidt er immers een grote onderwijshervorming voor. Die komt er niet voor niets: Franstalige leerlingen presteren in internationale onderzoeken een stuk slechter dan hun Vlaamse leeftijdsgenoten. Ze blijven vaak zelfs ver onder het Europees gemiddelde. Het zogeheten Pacte d’excellence moet de meubelen redden, maar kan op forse kritiek rekenen van de MR. De liberalen, die geen deel uitmaken van de gemeenschapsregering, trekken aan de noodrem.

Als het pact effectief wordt uitgevoerd, moeten alle leerlingen in het Franstalig onderwijs tot hun vijftiende een gemeenschappelijk lessenpakket volgen. “Een race naar de bodem”, stelt de MR. Zij hebben gelijk. OESO-topman Dirk Van Damme nam eerder al afstand van zo’n brede eerste graad. “Een typisch 20ste-eeuws antwoord”, zei hij in deze krant. Van Damme is ook sceptisch over de Franstalige plannen. Hij staat niet alleen. In Vlaamse kringen is het verdict fel: het risico is bijzonder groot dat Franstalig België, als het op onderwijs aankomt, zal afdalen tot het niveau van een ontwikkelingsland.

Ideologische verbetenheid voorkomt dat de gemeenschapsregering haar plannen bijstuurt. Goede raad, onder meer van de OESO, en cognitief psycholoog Wouter Duyck wordt niet gevraagd of verdacht gemaakt. Het toch al geplaagde Franstalig onderwijs dreigt er de dupe van te worden.

Er tekent zich dus in ons land een ramp af. Weliswaar aan de andere kant van de taalgrens, maar Vlaanderen kan er in onze hoofdstad snel genoeg mee te maken krijgen.

Vandaag al is het kwaliteitsvollere Nederlandstalig onderwijs in Brussel zo populair dat er een plaatstekort heerst. Veel Brusselse ouders, onder wie talloze Franstaligen, geven nu al de voorkeur aan het Vlaams onderwijs. Vooral vaders en moeders met migrantenroots halen volgens ingewijden hun neus op voor de Franstalige scholen. Het ligt voor de hand dat die beweging in de toekomst alleen maar aan kracht zal winnen.

De hoofdstedelijke jongeren mogen niet aan hun lot worden overgelaten. Vlaanderen pompt nu al jaarlijks honderden miljoenen in het Vlaams onderwijs in Brussel. Extra investeringen dringen zich op. Niet alleen om alle Nederlandstaligen, die soms moeten uitwijken naar de rand, een zitje in de klas te geven, maar ook om de verwachte verdere teloorgang van het Franstalige onderwijs op te vangen.

REMY AMKREUTZ (verschenen in De Morgen, 3 mei 2018, PDF)

Comments are closed.

Post Navigation